Leczenie nadpotliwości botoksem (pachy, dłonie, stopy)

--

Wydzielanie potu to normalny mechanizm chroniący organizm przed przegrzaniem, jednak w przypadku nadpotliwości aktywność gruczołów potowych jest zbyt duża, a proces pocenia uaktywnia się niespodziewanie, niekoniecznie w związku z nadmierną produkcją ciepła przez organizm. Do obfitego wydzielania potu może dochodzić w sytuacjach stresowych, po zadziałaniu ciepła lub zimna, po spożyciu niektórych pokarmów, pod wpływem silnych emocji, na skutek działania używek lub po prostu, bez konkretnej przyczyny. Nadpotliwość może być objawem zaburzeń hormonalnych, zakażeń, schorzeń neurologicznych lub może się pojawić w przebiegu niektórych nowotworów, jednak najczęstszy rodzaj nadmiernej potliwości to nadpotliwość pierwotna, czyli bez uchwytnej przyczyny.

Nadpotliwością to stan, w którym gruczoły produkują więcej potu niż jest to niezbędne do utrzymania stałej temperatury ciała. Dla dołu pachowego przyjmuje się, że nadpotliwość to produkcja potu większa niż 50 miligramów na minutę ilość ta powoduje problemy z utrzymaniem higieny, a pacjenci odczuwają nadmierną wilgotność ciała i odzieży. Gruczoły potowe zlokalizowane są na całym ciele, jednak problem nadpotliwości dotyczy przede wszystkim pach, dłoni, stóp i czoła są to miejsca o największym zagęszczeniu gruczołów. Nadmiernemu wydzielaniu potu bardzo często towarzyszy nieprzyjemny zapach. Powstaje on wskutek rozkładu wydzielanego potu prze bakterie obecne na skórze.

Nadmierna potliwość może bardzo negatywnie wpływać na codzienne życie i aktywność dochodzi do pogorszenia codziennego komfortu pacjentów, którzy często czują wstyd i zażenowanie, przez co ograniczają swoje relacje społeczne i wycofują się z życia towarzyskiego. Nadpotliwość może być przyczyną obniżonej samooceny, a w skrajnych przypadkach może prowadzić do zaburzeń nastroju i depresji.

Rozpoznanie nadmiernej potliwości, poza oczywistym wywiadem i relacją Pacjenta, polega na wykonaniu testu Minora. Test pozwala wyznaczyć powierzchnię skóry, którą należy poddać leczeniu ze względu na nadmierną produkcję potu. W trakcie testu skórę Pacjenta smaruje się jodyną, a następnie posypuje się ten obszar skrobią. Obszary, które należy bezwzględnie poddać terapii, zabarwiają się na kolor brunatno-fioletowy. Test służy również do monitorowania efektu zabiegu.

Leczenie nadpotliwości prowadzi się dwiema metodami: za pomocą iniekcji toksyny botulinowej (botoks) lub terapii laserem endolift.

Śródskórne iniekcje toksyny botulinowej powodują czasowe blokowanie przewodzenia impulsów nerwowych do gruczołów potowych, co z kolei zatrzymuje ich aktywność i hamuje proces pocenia się. Przed zabiegiem wykonuje się znieczulenie całej okolicy kremem znieczulającym w przypadku pach i czoła lub za pomocą blokady nerwów w przypadku dłoni i stóp. Zabieg jest bezpieczny, powoduje jedynie nieznaczny dyskomfort i umożliwia niemal natychmiastowy powrót do normalnej aktywności. Skuteczność zabiegu utrzymuje się najczęściej przez 6 do 10 miesięcy. Terapia powinna być powtarzana celem utrzymania optymalnego efektu.